Działalność organizacyjna Karaimów z pierwszej fali emigracji rosyjskiej w przededniu II wojny światowej na podstawie korespondencji z hachanem Serają Szapszałem


Abstrakt

Korespondencja hachana Seraji Szapszała z okresu 20-lecia międzywojennego pozwala na poznanie nowych aspektów karaimskiego życia społecznego w Europie pierwszej połowy XX w. Aktywizacja organizacyjna Karaimów z pierwszej fali emigracji rosyjskiej (białych) w Niemczech oraz w Czechosłowacji oraz podporządkowanie nowoutworzonych organizacji hachanowi Rzeczypospolitej Polskiej miały duże znaczenie również dla uchronienia społeczności karaimskich w Polsce i Związku Sowieckim przed zagładą. W latach 1934–1939 zabiegi poczynione przez Michała (Musę) Kowszanły, Siemiona Duwana oraz Seraję Szapszała dały podstawę przyjęcia przez nazistowskie Niemcy przepisów, na mocy których, Karaimi byli uznani za „aryjczyków” i nie podlegali ograniczeniom wprowadzonym przez norymberskie ustawy rasowe.


Czortkower, S., 1938, Die Abstammung und Rassenstruktur der Karaimen, „Przegląd Antropologiczny”, 12, s. 678–680.

Dubiński, A., 2011, Fortuna kołem się toczy, „Awazymyz”, 3 (32), s. 4–11.

Feferman, K., 2011, Nazi Germany and the Karaites in 1938–1944: between racial theory and Realpolitik, „Nationalities papers”, 39 (2), s. 277–294.

Gini, C., 1936, I Caraimi di Polonia e Lituania, „Genus”, t. 2., nr 1/2, s. 1–56.

Kaleta, P., 2014a, Karaimové jako součást ruské emigrace v meziválečném Československu, „Český Lid”, t. 101, nr 3, s. 257–277.

Kaleta, P., 2014b, Mój Ojciec pochodził z Eupatorii. Wybitny czeski pisarz Michal Ajvaz opowiada o swoich karaimskich korzeniach”, „Awazymyz”, 1 (42), s. 12–14.

Kefeli, M., 2007, Karaimi we Francji, „Awazymyz”, 3 (17), s. 3–9.

Kropotov, V.S., 2004, Voennye tradicii krymskih karaimov, Doliâ, Simferopoĺ.

Müller, H., 2010, Religionswissenschaftliche Minoritätenforschung: Zur religionshistorischen Dynamik der Karäer im Osten Europas, Harrassowitz Verlag, Wiesbaden.

Reicher, M., 1932, Sur les groupes sanguins des Caraïmes de Troki et de Wilno, „Anthropologie”, 10, s. 259–267.

Schreiber, W., 1910, Badania nad antropologią dzieci chrześcijańskich, żydowskich i karaimskich w Galicyi, Prace Towarzystwa Naukowego Warszawskiego nr 4, Warszawa.

Schreiber, W., 1910, Zur Anthropologie der Karaimkinder Galiziens, „Archiv für Anthropologie”, 37 (t. 9 serii nowej), s. 64–74.

Steiniger, F., 1944a, Bilder von Karaimen und Tataren im Ostland, „Natur und Volk”, 74 (1/2), s. 39–48.

Steiniger, F., 1944b, Bilder von Karaimen und Tataren im Ostland, „Natur und Volk”, 74 (3/4), s. 78–83.

Sulimowicz, A., 2013, Artystka niestała w uczuciach: Tamara Duwan, „Awazymyz”, 4 (41), s. 4–7.

Talko-Hryncewicz, J., 1904, Karaimi vel Karaici litewscy. Zarys antropologiczno-etnologiczny, Materjały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne Akademji Umiejętności w Krakowie, nr 7, s. 44–100.

Zajączkowska-Łopatto, M.-E., 2011, Droga Jerzego Łopatto, „Awazymyz”, 4 (33), s. 4–8.

Pobierz

Opublikowane : 2014-12-30


Abkowicz, M. (2014). Działalność organizacyjna Karaimów z pierwszej fali emigracji rosyjskiej w przededniu II wojny światowej na podstawie korespondencji z hachanem Serają Szapszałem. Almanach Karaimski, 3, 7-24. https://doi.org/10.33229/ak.2014.3.01

Mariola Abkowicz  info@karaimi.org
Section of Hebrew, Aramaic and Karaim Studies, Department of Asian Studies, Adam Mickiewicz University  Polska
https://orcid.org/0000-0001-6188-5955




Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Autorzy

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie Almanach karaimski są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie Almanach karaimski udzielają Związkowi Karaimów Polskich niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalą na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Użytkownicy

Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych roku w Almanach karaimski pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa - obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych - utwór musi być zachowany w  oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2018 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne

Związek Karaimów Polskich zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Wersja papierowa czasopisma jest pierwotna.