Nieznany przekład <i>Roty</i> na język karaimski


Abstrakt

Najstarsze przekłady literatury polskiej pochodzą z XVII w. Na język karaimski przetłumaczono m.in. utwory Jana Kochanowskiego i Adama Mickiewicza. Odnaleziony ostatnio w zbiorach rękopisów Józefa Sulimowicza przekład Roty pozwala dodać do listy tłumaczonych pisarzy Marię Konopnicką. Tłumaczem był Leon Eszwowicz, nauczyciel religii w Haliczu. Jego przekład, choć nie odznaczający się walorami literackim, jest interesującym przykładem zainteresowania Karaimów literaturą polską.


Abrahamowicz, Zachariasz, Hanuz Karajłar eksilmed’. Pieśń na wzór „Jeszcze Polska nie zginęła” „Coś” 1979, z. 2, s. 15.

Abrahamowicz, Zygmunt, Two Religious Poems by the Polish 16th Century Poet Jan Kochanowski in Karaite, „Bulletin d’Études Karaïtes” 1989, z. 2, s. 65–82.

Adam Mickiewicz-niń «Kyrym sonetłary». Karaj śoźuńa k’ocźurd’u Ananjasz Zajaczkowski, [przekład: Ananiasz Zajączkowski], „Karaj Awazy” 1931, z. 1, s. 10–13.

Adam Mickiewiczniń «Kyrym sonetłary» (Karaj śoźuńa k’ocźurm’agi), [przekład: Ananiasz Zajączkowski], „Karaj Awazy” 1931, z. 2, s. 14–17.

Alpuhara. Adam Mickiewicznin balladasy azat kecirmeginde Al-Marnyn, [przekład: Aleksander Mardkowicz], „Karaj Awazy” 1935, z. 8, s. 8.

Ben-Shammai, Haggai, The Attitude of Some Early Karaites towards Islam, „Studies in Medieval Jewish History and Literature” 1984, t. 2, s. 3–40.

Bir kiuń ėdi… Buvo tokia diena…, red. H. Kobeckaitė, K. Firkavičiutė, Vilnius 2015.

Dubiński, Aleksander, Przekłady literatury polskiej w piśmiennictwie karaimskim, „Przegląd Orientalistyczny” 1975, 4 (96), s. 403–404.

Dzymatynda Halicnin, „Karaj Awazy” 1934, z. 7, s. 25.

Firkowicz, Szymon, Kołtchałar. Krótkie modlitwy karaimskie, Wilno 1935.

Frank, Daniel, Search Scripture Well. Karaite Exegetes and the Origins of the Jewish Bible Commentary in the Islamic East, Études sur le judaïsme médiéval, nr 29, Leiden 2009.

Ginzberg, Louis, The Legends of the Jews, Philadelphia 1968.

Grzegorzewski, Jan, Caraimica. Język Łach-Karaitów. Narzecze południowe (łuckohalickie), „Rocznik Orientalistyczny” 1914–1918, t. 1–2, s. 252–296.

Ir-awazy igiťlikkia (Adam Mickiewicz, Oda do młodości), [przekład: Szymon (Szemaja) Firkowicz], „Coś” 1979, z. 2, s. 6–11.

Joł kała iuśtiunia (Adam Mickiewicz, Droga nad przepaścią w Czufut Kale), [przekład: Szymon (Szemaja) Firkowicz], „Myśl Karaimska” 1925, t. 1, z. 2, s. 24.

Karaimsko–russko–pol’skij slovar’, red. N. A. Baskakov, A. Zajączkowski, S. M. Szapszał, Moskwa 1974.

Kowalski, Tadeusz, Karaimische Texte im Dialekt von Troki, Prace Komisji Orjentalistycznej Polskiej Akademji Umiejętności, nr 11, Kraków 1929.

Kowalski, Tadeusz, Materjały karaimskie ś. p. Jana Grzegorzewskiego, „Myśl Karaimska” 1932–1934, t. 10, z. 10, s. 24.

Leszczyński, Rafał, Wiersze Jana Kochanowskiego w przekładach na język karaimski, [w:] Poeta z Czarnolasu. W czterechsetną rocznicę śmierci Jana Kochanowskiego, red. P. Buchwald-Pelcowa, J. Pacławski, Radom 1984, s. 51–60.

Mardkowicz, Aleksander, Zemerłer. Pieśni religijne Karaimów, Łuck 1930.

Mardkowicz, Aleksander, Karaj sez bitigi. Słownik karaimski. Karaimisches Wörterbuch, Łuck 1935.

[Mardkowicz, Aleksander], „Turałmahy” Karajłarnyn, „Karaj Awazy” 1938, z. 12, s. 3.

Pan Tadeusz. Inwokacja (Adam Mickiewicz), [przekład: Józef Łobanos], „Awazymyz” 2004, z. 1 (8), s. 6.

Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Poznań: Pallottinum 1971.

Smólski, Grzegorz, U Karaimów w Haliczu, „Naokoło Świata” 2, s. 465–467, 482–484, 506–507, 522–253, 538–540, 546–548, 564–565. Przedruk w: Almanach karaimski, red. M. Abkowicz, A. Sulimowicz, [Wrocław] 2007, s. 71–84.

Spurling, Helen, The Biblical Symbol of Edom in Jewish Eschatological and Apocalyptic Imagery, [w:] Sacred Text: Explorations in Lexicography, red. J. P. Monferrer Sala, A. Urbán, Studien zur romanischen Sprachwissenschaft und interkulturellen Kommunikation, Frankfurt am Main 2009, s. 271–300.

The Rabbinic Targum of Lamentations: Vindicating God, Studies in the Aramaic interpretation of Scripture, nr 3, red. Ch. M. M. Brady, Leiden–Boston 2003.

Urzeczeni Orientem. Listy Ananiasza Zajączkowskiego do Tadeusza Kowalskiego 1925–1948, red. T. Majda, Warszawa 2013.

Ücz budrys (Adam Mickiewicz, Trzech budrysów), [przekład: Szymon (Szemaja) Firkowicz], „Coś” 1979, z. 1, s. 6–9.

Zajączkowski, Ananiasz, Die karaimische Literatur, [w:] Philologiae Turcicae Fundamenta, t. II, red. L. Bazin, A. Bombacı, J. Deny, T. Gökbilgin, F. İz, H. Scheel, P. N. Boratav, Wiesbaden 1964, s. 793–801.

Zecharja Abrahamowicznin tiziwłeri, „Karaj Awazy” 1931, z. 2, s. 24–29.

Halicz, „Myśl Karaimska” 1924, t. 1, z. 1, s. 34.

Zarachowicz, Zarach, Listy z Halicza, „Myśl Karaimska” 1924, t. 1, z. 1, s. 26–30.

Zarachowicz, Zarach, Nauczanie religji karaimskiej, „Myśl Karaimska” 1925, t. 1, z. 2, s. 41–42.

Z[arach] Z[arachowicz], Otwarcie szkoły parafialnej, „Myśl Karaimska” 1926, t. 1, z. 3, s. 26

Pobierz

Opublikowane : 2015-12-30


Sulimowicz, A. (2015). Nieznany przekład <i>Roty</i&gt; na język karaimski. Almanach Karaimski, 4, 101-116. https://doi.org/10.33229/ak.2015.04.07

Anna Sulimowicz  ana.sulimowicz@gmail.com
Uniwersytet Warszawski, Wydział Orientalistyczny, Zakład Turkologii i Ludów Azji Środkowej  Polska

Turkolożka, st. wykładowca w Zakładzie Turkologii i Ludów Azji Środkowej Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego, sekretarz Związku Karaimów Polskich. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się przede wszystkim wokół dziejów Karaimów halickich i łuckich, ich kultury i języka. Tłumaczka literatury karaimskiej i tureckiej, m.in. powieści noblisty Orhana Pamuka. Adres do korespondencji: anna.sulimowicz@uw.edu.pl.






Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Autorzy

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie Almanach karaimski są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie Almanach karaimski udzielają Związkowi Karaimów Polskich niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalą na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Użytkownicy

Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych roku w Almanach karaimski pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa - obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych - utwór musi być zachowany w  oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2018 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne

Związek Karaimów Polskich zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Wersja papierowa czasopisma jest pierwotna.