Nieznany przekład <i>Roty</i> na język karaimski

  • Anna Sulimowicz Uniwersytet Warszawski, Wydział Orientalistyczny, Zakład Turkologii i Ludów Azji Środkowej

Abstrakt

Najstarsze przekłady literatury polskiej pochodzą z XVII w. Na język karaimski przetłumaczono m.in. utwory Jana Kochanowskiego i Adama Mickiewicza. Odnaleziony ostatnio w zbiorach rękopisów Józefa Sulimowicza przekład Roty pozwala dodać do listy tłumaczonych pisarzy Marię Konopnicką. Tłumaczem był Leon Eszwowicz, nauczyciel religii w Haliczu. Jego przekład, choć nie odznaczający się walorami literackim, jest interesującym przykładem zainteresowania Karaimów literaturą polską.

Biogram autora

Anna Sulimowicz, Uniwersytet Warszawski, Wydział Orientalistyczny, Zakład Turkologii i Ludów Azji Środkowej

Turkolożka, st. wykładowca w Zakładzie Turkologii i Ludów Azji Środkowej Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego, sekretarz Związku Karaimów Polskich. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się przede wszystkim wokół dziejów Karaimów halickich i łuckich, ich kultury i języka. Tłumaczka literatury karaimskiej i tureckiej, m.in. powieści noblisty Orhana Pamuka. Adres do korespondencji: anna.sulimowicz@uw.edu.pl.

Bibliografia

Abrahamowicz, Zachariasz, Hanuz Karajłar eksilmed’. Pieśń na wzór „Jeszcze Polska nie zginęła” „Coś” 1979, z. 2, s. 15.

Abrahamowicz, Zygmunt, Two Religious Poems by the Polish 16th Century Poet Jan Kochanowski in Karaite, „Bulletin d’Études Karaïtes” 1989, z. 2, s. 65–82.

Adam Mickiewicz-niń «Kyrym sonetłary». Karaj śoźuńa k’ocźurd’u Ananjasz Zajaczkowski, [przekład: Ananiasz Zajączkowski], „Karaj Awazy” 1931, z. 1, s. 10–13.

Adam Mickiewiczniń «Kyrym sonetłary» (Karaj śoźuńa k’ocźurm’agi), [przekład: Ananiasz Zajączkowski], „Karaj Awazy” 1931, z. 2, s. 14–17.

Alpuhara. Adam Mickiewicznin balladasy azat kecirmeginde Al-Marnyn, [przekład: Aleksander Mardkowicz], „Karaj Awazy” 1935, z. 8, s. 8.

Ben-Shammai, Haggai, The Attitude of Some Early Karaites towards Islam, „Studies in Medieval Jewish History and Literature” 1984, t. 2, s. 3–40.

Bir kiuń ėdi… Buvo tokia diena…, red. H. Kobeckaitė, K. Firkavičiutė, Vilnius 2015.

Dubiński, Aleksander, Przekłady literatury polskiej w piśmiennictwie karaimskim, „Przegląd Orientalistyczny” 1975, 4 (96), s. 403–404.

Dzymatynda Halicnin, „Karaj Awazy” 1934, z. 7, s. 25.

Firkowicz, Szymon, Kołtchałar. Krótkie modlitwy karaimskie, Wilno 1935.

Frank, Daniel, Search Scripture Well. Karaite Exegetes and the Origins of the Jewish Bible Commentary in the Islamic East, Études sur le judaïsme médiéval, nr 29, Leiden 2009.

Ginzberg, Louis, The Legends of the Jews, Philadelphia 1968.

Grzegorzewski, Jan, Caraimica. Język Łach-Karaitów. Narzecze południowe (łuckohalickie), „Rocznik Orientalistyczny” 1914–1918, t. 1–2, s. 252–296.

Ir-awazy igiťlikkia (Adam Mickiewicz, Oda do młodości), [przekład: Szymon (Szemaja) Firkowicz], „Coś” 1979, z. 2, s. 6–11.

Joł kała iuśtiunia (Adam Mickiewicz, Droga nad przepaścią w Czufut Kale), [przekład: Szymon (Szemaja) Firkowicz], „Myśl Karaimska” 1925, t. 1, z. 2, s. 24.

Karaimsko–russko–pol’skij slovar’, red. N. A. Baskakov, A. Zajączkowski, S. M. Szapszał, Moskwa 1974.

Kowalski, Tadeusz, Karaimische Texte im Dialekt von Troki, Prace Komisji Orjentalistycznej Polskiej Akademji Umiejętności, nr 11, Kraków 1929.

Kowalski, Tadeusz, Materjały karaimskie ś. p. Jana Grzegorzewskiego, „Myśl Karaimska” 1932–1934, t. 10, z. 10, s. 24.

Leszczyński, Rafał, Wiersze Jana Kochanowskiego w przekładach na język karaimski, [w:] Poeta z Czarnolasu. W czterechsetną rocznicę śmierci Jana Kochanowskiego, red. P. Buchwald-Pelcowa, J. Pacławski, Radom 1984, s. 51–60.

Mardkowicz, Aleksander, Zemerłer. Pieśni religijne Karaimów, Łuck 1930.

Mardkowicz, Aleksander, Karaj sez bitigi. Słownik karaimski. Karaimisches Wörterbuch, Łuck 1935.

[Mardkowicz, Aleksander], „Turałmahy” Karajłarnyn, „Karaj Awazy” 1938, z. 12, s. 3.

Pan Tadeusz. Inwokacja (Adam Mickiewicz), [przekład: Józef Łobanos], „Awazymyz” 2004, z. 1 (8), s. 6.

Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Poznań: Pallottinum 1971.

Smólski, Grzegorz, U Karaimów w Haliczu, „Naokoło Świata” 2, s. 465–467, 482–484, 506–507, 522–253, 538–540, 546–548, 564–565. Przedruk w: Almanach karaimski, red. M. Abkowicz, A. Sulimowicz, [Wrocław] 2007, s. 71–84.

Spurling, Helen, The Biblical Symbol of Edom in Jewish Eschatological and Apocalyptic Imagery, [w:] Sacred Text: Explorations in Lexicography, red. J. P. Monferrer Sala, A. Urbán, Studien zur romanischen Sprachwissenschaft und interkulturellen Kommunikation, Frankfurt am Main 2009, s. 271–300.

The Rabbinic Targum of Lamentations: Vindicating God, Studies in the Aramaic interpretation of Scripture, nr 3, red. Ch. M. M. Brady, Leiden–Boston 2003.

Urzeczeni Orientem. Listy Ananiasza Zajączkowskiego do Tadeusza Kowalskiego 1925–1948, red. T. Majda, Warszawa 2013.

Ücz budrys (Adam Mickiewicz, Trzech budrysów), [przekład: Szymon (Szemaja) Firkowicz], „Coś” 1979, z. 1, s. 6–9.

Zajączkowski, Ananiasz, Die karaimische Literatur, [w:] Philologiae Turcicae Fundamenta, t. II, red. L. Bazin, A. Bombacı, J. Deny, T. Gökbilgin, F. İz, H. Scheel, P. N. Boratav, Wiesbaden 1964, s. 793–801.

Zecharja Abrahamowicznin tiziwłeri, „Karaj Awazy” 1931, z. 2, s. 24–29.

Halicz, „Myśl Karaimska” 1924, t. 1, z. 1, s. 34.

Zarachowicz, Zarach, Listy z Halicza, „Myśl Karaimska” 1924, t. 1, z. 1, s. 26–30.

Zarachowicz, Zarach, Nauczanie religji karaimskiej, „Myśl Karaimska” 1925, t. 1, z. 2, s. 41–42.

Z[arach] Z[arachowicz], Otwarcie szkoły parafialnej, „Myśl Karaimska” 1926, t. 1, z. 3, s. 26
Opublikowane
2015-12-30
Dział
Artykuły