W Paryżu w 1900 roku

Jakow Kefeli

(Francja)

Hanna Pilecka

hania.pil@wp.pl
(Polska)

Abstrakt

Kiedy w 1900 r. 23-letni syn hazzana symferopolskiego Jakow Kefeli zdał egzaminy wieńczące czwarty rok studiów w Cesarskiej Akademii Medycznej Wojskowej w Petersburgu, otrzymane z góry czteromiesięczne stypendium postanowił przeznaczyć na pierwszy w życiu wyjazd za granicę. Cel podróży dla spragnionego wiedzy młodzieńca wydawał się oczywisty – Paryż u szczytu sławy, goszczący właśnie wystawę światową. Jakow jechał tam przez wiele krajów i wieloma pociągami – zaczął od wagonów czwartej klasy, lecz dzięki korzystnemu przypadkowi do samej stolicy Francji dotarł z fasonem, jako pasażer pierwszej klasy. Nie mógł przewidzieć, że po latach, jako rosyjskiemu lekarzowi wojskowemu, przyjdzie mu się schronić przed bolszewikami właśnie w Paryżu (podobnie jak około 300 innym Karaimom z Krymu) i że mieszane uczucia, jakie wzbudziło w nim to miasto, towarzyszyć mu będą do końca życia. Wspomnienia z podróży, tutaj publikowane zaledwie we fragmentach, spisywał już jako 70-letni paryżanin, który jednak nic nie utracił z młodzieńczej oryginalności spojrzenia na świat

Słowa kluczowe:

Jakow Kefeli, Paryż