Iliasz Karaimowicz, Timosz Chmielnicki i M. Kiziłow


Abstrakt

This paper contains a discussion together with the conclusions and assumptions presented in M. Kizilov’s article entitled Ильяш Караимович и Тимофей Хмельницкий; кровная месть, которой не было. The present paper endeavours to prove that M. Kizilov forged the sources he used in order to defame the person of Seraya Shapshal and other Karaite leaders.


Słowa kluczowe

Eliasz Karaimowicz; Timosza Chmielnicki; Seraja Szapszał; Karaimi; Michaił Kiziłow

Голобуцкий В.А. Запорожское казачество. Киев, 1957, стр.462

Okolski Sz., Dyaryusz transactiey wojennej migdzy wojskiem koronnem i zaporoskiem w r. 1637. Краков, 1858.

Величко С. Летопись событий в Юго-Западной России в XVII веке. Т. 1. К., 1848

Gawronski Rawita Fr. Bohdan Chmielnicki do Elekcyi Jana Kazimierza, Львов, 1906.

Mardkowicz Al. O Iljaszu Karaimowiczu zwerzchniku wojsk zaporoskich», Луцк, 1931

Костомаров Н.И. Богдан Хмельницкий. М. 1994.

Gini C.-I. Caraimi di Polonia e Lituania// Genus. –Roma,1936 – N2 – P.1-56.

Reicher M. Sur les groupes sanguins des Caraimes de Troki et de Wilno// Anthropologie. – Prague, 1932. –N9. – P.259-267.

Steiniger F. Bieder von Karaimen und Tataren in Ostlande// Natur und Volk, 1944, 10, s. 39-40.

Ustawa o stosunku Państwa do Karaimskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej// Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej – 1936. – N30 – s.548-552.

Сборник старинных грамот и узаконений касательно прав и состояния русско-подданных караимов, с предисловием В.Смирнова, СПб, 1890.

Kowalski T. Karaimische Texte im Dialekt von Troki. Prace Komisji Orientalistycznej Polskiej Akademii Umiejętności № 11, Kraków, 1929

Лебедев В.В. К источниковедческой оценке некоторых рукописей собрания А.С.Фирковича. Палестинский сборник. Выпуск 29(92). История и филология. Ленинград. Наука, 1987, с. 57-63.

J. Stepaniv. L'epoque de Danylo Romanovyc (milie du XIIIe siecle) d'apres une source Karaite. HARVARD. Ukrainian Studies, vol.II, nr.3, 1978

Кизилов М., Ильяш Караимович и Тимофей Хмельницкий; кровная месть, которой не было, Karadeniz Arastirmalari, Cilt: 6, Say1: 22, Yaz 2009, s. 43-74.


Opublikowane : 2016-12-30


Бабаджан, А. (2016). Iliasz Karaimowicz, Timosz Chmielnicki i M. Kiziłow. Almanach Karaimski, 5, 177–186. https://doi.org/10.33229/ak.2016.05.10

Александр Бабаджан  babadzan.krym@yandex.ua

Aleksander Babadżan, absolwent matematyki na Symferopolskim Uniwersytecie, pracuje jako programista. Od 1990 r. bada karaimską historię, kulturę i religię, wyniki swoich badań prezentuje na konferencjach. Autor szeregu publikacji z dziedziny karaimoznawstwa. W roku 2001 uzyskał tytuł religijny erbi, a w 2013 wybrany został na hazzana Symferopola.






Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Autorzy

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie Almanach karaimski są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie Almanach karaimski udzielają Związkowi Karaimów Polskich niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalą na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Użytkownicy

Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych roku w Almanach karaimski pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa - obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych - utwór musi być zachowany w  oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2018 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne

Związek Karaimów Polskich zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Wersja papierowa czasopisma jest pierwotna.