Ananiasz Zajączkowski w Azerbejdżanie


Abstrakt

Статья посвящена описанию научных командировок выдающегося польского востоковеда-тюрколога, профессора Варшавского университета Ананияша Зайончковского в Азербайджан. Автор в журналe „Przegląd Orientalistyczny” и в архиве Варшавского Университета нашла 4 документированные сообщения о его поездках с 1956 по 1969 гг. в эту страну. В статье перечислены темы научных публикаций, с которыми проф. Зайончковский выступал перед азербайджанскими учеными и подан текст двух заявлений ученого с просьбой о предоставлении научного отпуска на время командировок в Азербайджан. Представленная информация также показывает, что азербайджанские коллеги были глубоко заинтересованы научными исследованиями польского ученого в области диалектологии тюркских языков и его вкладом в развитие польской востоковедческой науки.


Baranowski B., K. Baranowski, Historia Azerbejdżanu, Wrocław 1987, s. 239.

Kronika z życia naukowego na polu orientalistyki, „Przegląd Orientalistyczny”, 1969, nr 4 (76), s. 80.

Kronika z życia naukowego na polu orientalistyki, „Przegląd Orientalistyczny”, 1957, nr 2 (22), s. 234–235.

Kronika z życia naukowego na polu orientalistyki, „Przegląd Orientalistyczny”, 1966, nr 1 (57), s. 83.

Kronika z życia naukowego na polu orientalistyki, „Przegląd Orientalistyczny” 1970, nr 2 (74), s. 172.

Sieczkowski M., 50-lecie Azerbejdżańskiego Uniwersytetu w Baku. „Przyjaźń” rozmawia z prof. dr Ananiaszem Zajączkowskim, „Przyjaźń”, nr 51 (1090), Warszawa 21 grudnia 1969 r., s. 11.

Sulimowicz, Anna, Polscy turkolodzy Karaimi. Od przedmiotu do podmiotu badań, [w:] Karaimi, red. B. Machul-Telus, Warszawa 2012, s. 125.

Świętochowski Tadeusz, Azerbejdżan, Warszawa 2006, s. 39. Zob. Polacy w Azerbejdżanie, red. E. Walewander, Lublin 2003; A. Chodubski, Polacy w Azerbejdżanie, Toruń 2004; R. Elczyn Gyzy Mustafajewa, Rola polskich architektów w kształtowaniu architektury miasta Baku na przełomie XIX i XX wieku, Warszawa 2014.

Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, t. I A-Ble, Warszawa 1962, s. 505.

Zajączkowski, Ananiasz, Die früehste türkische Version des Werkes Husrev-u Šīrīn von Qutb, [w:] Akten des Vierundzwanzigsten Internationalen Orientalisten-Kongresses München, 28. August bis 4. September 1957, Wiesbaden 1959, s. 412–417;

Zajączkowski, Ananiasz, Kutb’un Hüsrev ü Şirin adlı eseri hakkında, [w:] VIII. Türk Dili Kurultayında okunan Bilimsel Bildiriler 1957, T.D.K., Ankara 1960, s. 159-164;

Zajączkowski, Ananiasz, Najstarsza wersja turecka Husräv-u Šīrīn Qutba, cz. I Tekst i cz. II Facsimile, Warszawa 1958, cz. III Słownik, Warszawa 1961.

Zajączkowski, Ananiasz, O nekotorych rabotach v pol’skom vostokovedenii v oblasti tjurkologi, arabistiki i iranistiki (1949-1956), „Sovetskoe Vostokovedenie” nr 2, 1957, s. 159–160.

Zajączkowski, Ananiasz, O przysłowiach tureckich i azerbejdżańskich, „Przegląd Orientalistyczny”, 1957, nr 4 (24), s. 371–396.

Zajączkowski, Ananiasz, Opis żałoby (jas) w tureckiej wersji poematu Husrev-u Šīrīn ze Złotej Ordy, „Rocznik Orientalistyczny”, 1957, t. 21, s. 517–526;

Zajączkowski, Ananiasz, Poemat irański Husräv-u Šīrīn w wersji osmańsko-tureckiej Šeyhi, Warszawa 1963.

Zajączkowski, Ananiasz, Refleksje pokongresowe (Baku 1956, Taszkent 1957, Ankara 1957, Monachium 1957), „Przegląd Orientalistyczny”, 1958, nr 1 (25), s. 17–44.

Zajączkowski, Ananiasz, Samed Wurgun – piewca Azerbejdżanu, „Przyjaźń”, nr 24 (386), Warszawa, 17 czerwca 1956 r., s. 5.

Zajączkowski, Ananiasz, Srednevekowye pamjatniki kipčakskogo jazyka, „Izvestija Akademii Nauk Azerbajdžanskoj SSR”, 1964, t. 2, s. 123–129.

Zajączkowski, Ananiasz, Starejšaja tjurkskaja versija poemy Chosrev-u-Širin Kutba, [w:] Charisteria Orientalia [Festschrift Jan Rypka], Praha 1956, s. 387-396;

Zajączkowski, Ananiasz, Studia nad stylistyką i poetyką tureckiej wersji Husräv-u Šīrīn Qutba. I. Powtarzanie zwrotów stylistycznych, „Rocznik Orientalistyczny” 1961, t. 25/1, s. 31–82, II. Paralelizm w obrazowaniu a układ dwudzielny wiersza, „Rocznik Orientalistyczny”, 1963, t. 27/1, s. 7–44.

Zajączkowski, Ananiasz, Voprosy dialektologii tjurkskich jazykov, „Trudy Instituta Literatury i Jazyka Nizami”, 1958, t. 2, s. 132–134.

Zajączkowski, Ananiasz, Ze studiów nad twórczością Nizamiego a folklorem tureckim. I. Przysłowia tureckie Ḫusrev-u Šīrīn (w perskim oryginale Nizamiego i wersji złotoordowej Qutba), „Sprawozdania Polskiej Akademii Nauk”, 1958, z. 1, s. 84–92.

Pobierz

Opublikowane : 2017-03-05


Ismayilova, A. (2017). Ananiasz Zajączkowski w Azerbejdżanie. Almanach Karaimski, 3, 41-48. https://doi.org/10.33229/ak.2014.3.04

Aygün Ismayilova  ai@karaimi.org
Uniwersytet Warszawski, Wydział Orientalistyczny  Polska

Urodzona w 1985 r. w miejscowości Goychay w Azerbejdżanie absolwentka studiów licencjackich Wydziału Tłumaczenia Uniwersytetu Słowiańskiego w Baku (specjalizacja: język polski). W 2007 r. ukończyła roczny kurs języka polskiego w Studium Języka i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2014 r. uzyskała tytuł magistra turkologii w Zakładzie Turkologii i Ludów Azji Środkowej Uniwersytetu Warszawskiego.






Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Autorzy

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie Almanach karaimski są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie Almanach karaimski udzielają Związkowi Karaimów Polskich niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalą na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Użytkownicy

Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych roku w Almanach karaimski pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa - obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych - utwór musi być zachowany w  oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2018 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne

Związek Karaimów Polskich zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Wersja papierowa czasopisma jest pierwotna.